Srpska pravoslavna crkva i vernici slave Svetog velikomučenika i pobedonosca Georgija. Đurđevdan je jedna od najčešćih slava i svehrišćanski praznik koji se proslavlja u spomen na jednog od devet velikomučenika i prvih stradalnika za hrišćansku veru.
Sveti Đorđe je zaštitnik slabih, nemoćnih i onih koji su ugroženi na bilo koji način.
Hajduci su se nekada okupljali baš na današnji dan, pa odatle i izreka “Đurđevdanak – hajdučki sastanak”. Poštovan je i kao zaštitnik konjice, vitezova i viteštva i krstaških pohoda.
Đurđevdan je u srpskom narodu praznik sa najviše običaja, koji se razlikuju po sadržini od regiona do regiona.
Prema verovanju, na današnji dan se sreću zima i proleće. Običaj je da se pletu venčići od lekovitih trava koji se onda bacaju u tekuću vodu. Veruje se da venčić, kao svojevrstan simbol, ukućanima donosi zdravlje, a polju berićet, štiti od uroka, daruje plodnost, vraća ljubav.
Đurđevdan je praznik stočara, pa su se običaji najduže zadržali u planinskim krajevima.
Romi tradicionalno slave Đurđevdan kao jedan od najvećih praznika koji simboliše dolazak proleća. Praznik je radosti i veselja, a ispunjen je i brojnim običajima. U mnogim romskim kućama zadržao se običaj da se toga dana na ražnju peče onoliko jagnjeta koliko u kući ima muških glava.
foto: Milan Ružojević
U mnogim mestima je Đurđevdan zavetina – slava koju slave svi meštani, a kolega Milan Ružojević poslao nam je fotografiju kako se praznik proslavlja u Podvrški kod Kladova.
Posvećeni su mu mnogi manastiri, među kojima najpoznatiji manastir Đurđevi Stupovi.
Sveti Georgije je poštovan kao zaštitnik mnogih država i gradova u Evropi. Proslavljaju ga Grci, Rusi, Bugari, Srbi, Englezi, Francuzi, Nemci, Italijani, i drugi narodi.
Mnogi ga slave kao krsnu slavu, a Srpska pravoslavna crkva ga slavi dva puta godišnje.
Glavni praznik je Đurđevdan kada je Sveti Georgije prikazan na konju kako ubija aždaju, a obeležava se i prenos moštiju i obnovljenje Hrama Svetog Georgija – Đurđic (16. novembra) kada se slika kao vojnik sa kopljem u ruci.